آقاي داور. همه اين عكس‌ها را انتخاب كنيد!

  
 بهار داشت از راه مي‌رسيد. همه در تكاپو بودند و ما بيشتر از بقيه براي آماده كردن شهر و ميهمانان بهاري‌اش.
دبير جشنواره اصرار داشت كه بايد داوري را در نيمه اسفند برگزار كنيم، وگرنه نمي‌شود همه داوران را به مشهد آورد و مي‌افتد به سال بعد و از اين مشكلات...
گفتم نمي‌شود كيارنگ جان. شب و روزمان مشغول بهار است و استقبال از او.
گفت بايد داوري را برگزار كنيم.....
   

ديروز چرا ديروز شد؟

  
 عكس‌ها – چه بخواهيم، چه نخواهيم – شكلي از بودن‌اند كه فناپذيري زمان و جاودانگي خاطره‌هاي انساني را يادآور مي‌شوند. گويي آن‌ها آمده‌اند تا نقشي استثنايي را روي صحنه بازي كنند. آن نقش اين است كه هر كجا انسان – آگاهانه - وارد بازي زندگي شد به خاطر اين يمن حضور، و به خاطر اين حضور آگاهانه، و به خاطر دخالت در جريان محض زندگي، و باز به خاطر بودنش تمام آن‌چه را كه زمان نابود مي‌كند، كنار زده و تنها به بقاء انديشيده است.
عكس‌ها در حقيقت نشانه‌هاي انساني‌اند ....
   

مستند نگاری فرهنگ رضوی

 
 برای دستیابی به جامعه ای پویا و سرزنده،باید از زبانی مشترک و موثر به منظور ایجاد تعامل میان اقشار مختلف جامعه استفاده کرد.یکی از بهترین شیوه های بیان و ایجاد ارتباط با عامه شهروندان،استفاده از قابلیت های هنری است.کیفیت بخشیدن به زندگی از طریق هنر اتفاق می افتد و استفاده از ابزار هنری به این منظور نیز در دستور کار شهرداری است.
عكاسي ، مانند هر شكل هنري ديگر ، بازتابي از....
   

قابی روی آن طاقچه!

 

این خبر را در یکی از روزنامه های صبح خواندم «ابداع عینکی برای ثبت خاطرات زندگی»
و در توضیح خبر آمده بود ؛ یک شرکت ژاپنی موفق به ساخت عینکی شده است که می تواند با ردیابی حرکات چشم کاربر، اجسام و صحنه های مورد توجه را دنبال کند و خاطرات روزمره وی را به صورت تصویر ثبت نماید.
خبر علمی بود و قدری جذاب....
   
شبيه يك «زندگي»   
برپايي يك جشنواره با همه‌ي بالا و پايين‌هاش، با همه‌ي استرس و اضطرابي كه جزء جدا نشدني جشنواره‌ها است، شبيه يك «زندگي» است؛ شبيه يك زندگي كوتاه. شبيه روزهايي كه گويي در يك جزيره‌ي دور و نا آشنا با گروهي از عزيزان به سر مي‌كني.
سومين جشنواره ملي عكس مشهد در روزهايي برگزار مي‌شود كه ركود...